Protestantse Kerk in Nederland
Gereformeerde Kerk Asperen
 
 
Uit het hart / Een goed gesprek. okt 2019 Uit het hart / Een goed gesprek. okt 2019
Zo luidden wij op startzondag het nieuwe seizoen in. Met goede verhalen. Verhalen waarin we de aanwezigheid van God ervaren.
Soms gaat het daar niet eens met zo veel woorden over. Zoals in het verhaal van Ruth. Zíj is alleen! Maar wat ze ziet is haar verbitterde
schoonmoeder die niet alleen haar man maar ook haar kinderen verloor. Ruth's meeleven overstijgt haar eigen verdriet. Zij neemt het
risico van minachting en discriminatie. Zij denkt alleen aan deze bittere vrouw. Zo klinken die mooie woorden: “Waar jij gaat, ga ik, en of ze
voor je zijn of tegen, jouw God is mijn God, jouw volk is mijn volk. Alleen de dood kan ons scheiden.” En dat uit de mond van een jonge
Moabitische (heidense) vrouw, die nauwelijks weet heeft van de God en godsdienst van Israël. Het gaat er niet over maar je voelt Gods
aanwezigheid in haar.

Wat is het mooi dat we zo ook Gods aanwezigheid mochten ervaren in de verhalen van Jannie en Wilco. Jannie vertelde over de omgang van
haar school maar ook van de bewoners van het dorp met immigrantenkinderen en hun ouders. Het is een goed verhaal als zo'n gemeenschap zo betrokken raakt bij die gezinnen dat zij zich werkelijk thuis gaan voelen. Wilco, heel moedig om dat onder ons te doen, vertelde hoe hij ontdekte dat hij op jongens viel en vastbesloten was dat met niemand te delen. Zo dwong hij zichzelf tot zwijgen tot hij in die stilte ontdekt dat hij van een heel andere kant wordt aangesproken. En dat zoals hij werkelijk is. Het is de Ene die hem de moed geeft zijn verhaal te delen met familie en vrienden en nu ook met ons. Hij mag zijn wie hij is.

Goede verhalen, omringd door het Grote Verhaal van de Ene.
Misschien is dit er ook wel zo één. Ik vond hem op de site van de PKN.
Een verhaal van de rabbijnen over Jacobs vlucht en zijn overnachting in Bethel (Gen. 28:10 v.v.)
De rabbijnen vertellen dat Gods engelen van nature nieuwsgierig zijn. Zij hebben Jacob van verre zien aankomen en buigen zich nu over de
slapende Jacob heen. Deze haveloze sterveling en zwerveling; ze zien hem scherp aan. Met dit beeld op het netvlies gegrift stijgen zij ten
hemel, de ladder op. Daar in den hoge, in de weerglans van Gods troon, schittert een ander beeld, een spiegeling van diezelfde Jakob.
Nu echter niet in zijn misère maar in grandeur. Vol ongeloof dalen de engelen weer af om beide beelden te vergelijken. Hier op aarde zien zij
deze armzalige mens, de vluchteling. Boven echter zien zij, weerkaatst in de schittering van Gods troon, de koningszoon, de geliefde, de mens
die Gods beloften draagt. Is dit één en dezelfde mens? De engelen stijgen op en dalen af om opnieuw te kijken. Ze bukken bij Jacob neer,
met ontferming bewogen om deze sjofele, haveloze, armzalige mens. Ze stijgen op en laten zich verblinden door die heerlijke schittering in
Gods troon, waarin zij Jacob gewaar worden als bemind kind van God. Ja, deze beelden van beneden en boven, van de aarde en van de
hemel: het is één en dezelfde mens! En al Gods engelen juichen om  de glorie die God verleent aan een armzalig mensenkind.

Germa Rietberg.
 
terug
 
 
 
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.