PKN
Gereformeerde Kerk Asperen
 
Men steekt geen lamp aan en zet haar onder de korenmaat, maar op de standaard. Men steekt geen lamp aan en zet haar onder de korenmaat, maar op de standaard.

Mattheüs 5:15 De huidige crisis zet deze uitspraak van Jezus in een vreemd perspectief voor mij. Eén waar ik de afgelopen maanden regelmatig mee worstel. Ik schrijf dit vlak na de gedachteniszondag. Na een dienst waarin we stil hebben gestaan bij de mensen die ons zijn ontvallen afgelopen jaar. Een dienst waarin bij uitstek het licht zo’n belangrijke rol speelt. Het licht van God, hoog op de standaard, dat overgaat op de kaarsen voor de mensen die we herdenken. En dankzij alle mogelijkheden van deze tijd konden we dat niet alleen met een handvol mensen in de kerk beleven, maar ook verbonden vanuit huis. En dat is tegelijk waar het zo wringt voor mij: alleen met het gezin achter een scherm een dienst volgen. Het staat voor mij symbool voor wat geloof niet zou moeten zijn. Een privé-zaak, iets voor het gezin maar niet daarbuiten, iets van afstand in plaats van nabijheid. Licht onder een korenmaat, verstikkend soms. In zijn boek Navolging, laat Dietrich Bonhoeffer zien dat Jezus zelf ook een spanning aanbrengt. In hoofdstuk 6 van Mattheüs wijst hij zijn toehoorders erop dat we ons licht niet moeten laten schijnen om door anderen gezien te worden. Niet wij, maar het licht van God is wat zichtbaar moet worden in deze wereld. En dat is wat mij keer op keer blijft trekken naar de kerk: de verhalen waar we naar luisteren, de Ene waartoe we ons richten. De belofte van een beloofd land na een woestijnreis. Voor hen die gevangen zitten, iemand die hen opzoekt. Voor hen die hongeren en dorsten, iemand die hen voedt en te drinken geeft. Soms mogen we even stilstaan. Stoppen met zoeken naar deze mensen die gevangen zijn, gekleed moeten worden of gevoed. Stil staan en erkennen dat soms wijzelf diegene zijn die gevangen zitten, hongerig en dorstig zijn. Hoe mooi is het dan om een dienst af te sluiten met de belofte van een 5 steppe die eens weer zal bloeien. Dat een stem ons zal roepen en wij zullen horen, opstaan en lachen en juichen en leven!
Met deze troostvolle woorden zijn we inmiddels alweer in de Adventstijd gekomen en kijken we uit naar de komst van Gods licht in deze wereld. Vanuit huis, maar hoopvol, wens ik u warme Kerstdagen en gezegend nieuw jaar!

Bertjan Broeksema
terug
 
 
 

Inloggen

Uitbreiding kerkbezoek
 

Het wordt weer steeds gezelliger in de diensten en bij het koffiedrinken na de dienst. We kunnen en mogen weer met meer gemeenteleden en gasten (wel 25) in de kerkzaal. Kinderen tellen natuurlijk altijd mee maar worden voor het aantal kerkgangers niet meegeteld. Het zingen begint steeds meer als vanouds te klinken. Dat voelt echt goed. We ventileren goed en dan kan het, volgens de PKN en het RIVM, prima. Dus jullie zijn van harte welkom. We moeten ons nog wel opgeven bij Marguerithe Brouwer via de mail marguerithebrouwer@gmail.com of met een appje naar 0623009743. 

 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.